رونه سانس هرچه درام هرچه عکس

ترا من دوست دارمت به عکسه حدس

چیزی بگو شبیه ادم باش نوعی عوض بشو

انگار نمیکشد مقیاس به بغضه نحس

 بامن بگو به چه طاقت به تا چه بغض

گیرم برای تو اصلا نیامدم

گرگه پلنگه بی هیجان را شکاره چیست

من مجرمم نه خودچه بگویم قضاوتم

رفتن مرا به نرفتن چه مقصدیست...............

..........................                              .................................             

 برعکس عسل تلخ شدی گریه چرا

برآن که به دل بنده تو شد خنده چرا

امروز مرا به خنده ای شاد بکن

امروز چه موکول به آینده چرا

ریشه بزنو جوانه ی عشق بکار

نیکی به همان که از تو دل کنده چرا

تو خودت سیل مدامین تپشی در ضربان

ریزش ابر از این ابر پراکنده چرا

ما درون همه چی منکر عاشق شده ایم

یوسفت چاه زده گرگ دهان بسته چرا

 شیشه ها بکر و شبیه اند چه در آینه ایم

همه دنیا به خطا رفته تو و بنده چرا

تو خودت عقل رسی فرق مرا می فهمی

سیب های روی جعبه به چه گندیده چرا

تقدیم به  آلیس سبالد وژوزه ساراماگو نویسندگان کتابهای(استخوانهای دوست داشتنی)و(کوری) فقط تنها چیزیکه عیب نویسندگان خارجیست فقر تصویراز لحاظ ادبیه درون نوشته هاست ومن پیشنهاد میکنم بیشتر از تصاویرملموس ادبی  استفاده شود واز تخیل مصنوعی داخل افسانه ها ونوشته ها کم شود

دنیا بر فراض یک ماموته تا خورده به خود میپیچد

وشب بادایناسوری که ماه را میخورد سرخ میشود

با مورچه ای که بهار را به دندان فشرده است ومیغلتاند وقتی بازویش به روی دانه ای قطع میشود

پای چوبیه جهان... هوا عصیان را دود میکند

ساعتی شنی تحول  یک قرن  را به زانو در می آورد

وابلیس پول میگیرد تا پیغمبر بزاید

وقتی کبوتری باعثه غلتیدن خاک  است

با پادشاهی که شیشه ی افیون خودرا در خشو خوشه باد  از  یاد میبرد

 و آیاچه کسی می داند که این کاپیتان پیر قبل از مرگ عرشه ی کشتی رادر دندان داشت

......................................................................

رد شن برساحلو وقایقی از چوبو ردی خط خطی

سالها پشت جهانو جذرومدی خط خطی

کوله بار رفتنم از خود به خود بی خود شده

ماه در آئینه واز این تکدی خط خطی

ساده لبخندی بزن وبا خودت بی خود مباش

صدجهان در غار مانده  پشت سدی خط خطی

..................................................................

منوتوگيجه يك گر يه  ميان مغز تعطيلت

جهان وارونه در ادراكو تو تكه موتورسيكلت

به تو عادت گلايش بودوبي مهري سكوته زجر 

وبيش از اين اگر ميشد به هم ميريخت استيلت

من از اين مردگان در استراغ باد ميگفتم 

وتو تا خود كشي رفتي به خوبي با تيغه ژ يلت

.......................................................................

وگاه زخم صد سگ شکاری بهتراست از حمله ی یک گرگ

چون گرگها خود خورند وهرچه بکشی بوی خون بیشتری در می آید

                       شب بخیر

...............................................................

قدم ها مرا نمیدود ..و   الا   وجب ها  قدم گیرند

................................................................

این خصلت طغیانست که ذقو ذوقه باد را خداخداکند

ومرگه فریاد را مورچه ی گرسنه درباغچه ی آزاد میداند 

                                 شب بخیر

.....................................................................

چوپانه گرگ برای گرگ  به گله نزن

           که من برای هرلحظه  فریاد دیوار خورده ام

............................................................................

ترا در پنجره ای اریکه ای به زخم پرنده ای جیغ میکشند

گورکنانی که کوچ ماه را به یغما برده اند

.........................................................

و سقف زل زده درتو شبو هوا عالی

 صدای هق هقه طوفان تب کهنسالی 

چه بوده خواهش چشمم که غرق گریه شدم

به بودن چه نبودی چه حالو احوالی

لجوج وسوسه ایمو به واقعیت دور

کنارهم همه هستیمو هم نمیبینیم

ومنکه نه نه در آنم نه از تو قدری دور

خودالتماس خدائیمو درده تسکینیم

حدود را نشناسدهجوم منطق درد

دوباره ازتو شروع کن به من برس از پرت

 برای طعمه ی گرگی که گله رادزدید

هزار شیهه ی چوپان به داد او نرسد

تو استخاره بزن و نامه را بگشا

در اشتیاق رسیدن چه جای تنهائی

هنوز کور حقیقت درون منزنه ها

نمانده چشم طلب را وصال بینائی

 ودریغی که درخودم دارم

 وتا همیشه ترینم به روح سنگینی

چرا به تو نیستم گمم هواتنگ است

که پشت پرده ی جان را خداست میداند

 .....................................................................

کودکم به اتفاق کدام خیابان به کدام مادر میخوابد

کجای این کوچه ها مرا باخود برده اند که گم کنند

ژن هایم را کدام دختر از روی دیوار پرید و دزدیدومرا پدرکسی کرد که من نیست.........

ومن کدام همسر  ندیده را بر روی این همه شعر جشن گرفته ام 

وقتی ژن هایم از خودم مهم ترند

به این بهانه که من میسوزمو کودکانم جای دیگرمیخندند

و یا بستنی خودشان را از دست یک گالری باز تحویل میگیرند که منتظر اولین شعر کودکم است

دیگر آنقدر باید رویای پدررادرک کنم که کودکی ام را پیش از رفتن به پیاده رو از قرآن رد کنم

من زیستن رابرای نیستن نمیخواستم

...................................................

دنیا را خاک میکنم...............

تودنباله دارنمیشوی مگر آنکه خدارا دنبال داشته باشی

...من طاقتت راندارم از دور

نه برای آنکه درمن گمم.. یا تودر آن نیستم در آن

بلکه من در تو نمیشوم درمن

مرادر کوچه جابذار....

دیگرشاید ...برای همیشه بروم وتو و غروب راگم کنم

بیاخودمان را دراین تراووشان که جا شده اندبه آب بزنیم......

گالتوسه اشک که میشود مرا...چرا که آنچنان مرا بژان به آفتاب نیست درپرانه خوف 

بغض من در گردو شکستم پیرشد

نذار بگن حیفه دیالوگای صادقی که  خرج توشد                   شب بخیر.

...........................

خداحافظترین حافظ

به تنهائیترین تنها

به بارونیترین گریه

به قد صخره تو دریا

تکدی کن به احساسی

که میخوایو نمیتونی

بگو رک باش تداعی کن

تواز من چی نمیدونی

دوتا اشکو دوتا فریاد

دوتا چش که تورو میخواد

دوست دارم تنم آزاد

تاحد هرچه باداباد

.....................................

بذار آروم بگیرمو بت بگم

پنجره دلیل این خطا نشد

هیچکسی موجهه توجهی

مثله تو تو قلب من به جا نشد

وقتی دیدم شده نادیده شدن  تو دیده تو

نه منه من منمو .............. نه  تو ه تو

واسه دیدن دیگه دیره چی بگم

هر چی بگم یه شکل دیگه میگیره

تو باچشمای خودت ببینو من

چشمیکه نیستو داره زار میزنه

همیشه گفتمو تو گفتنم.... شایدکه نه

گفتمو اما که بت نگفتمو......یه روزی میاد که تو شاید که نه

که من از  فاصله هادورمو  تو  شایدکه نه

منو حس کن که بی حسم

که میخواستیم نتونستم

..................................

تنها به تنهای تو تنهاییم تنها

..................................

این شب بخیر آخرم

باشه رو التهاب شعر

با اینائم آروم میشم

 براهمیشه شب بخیر

بکش همینه حقته

حرفمو  متوجهی

زدی به سیم آخرو

به همه بی توجهی

اما به چه صورت به که........تاهمینم بسته تکه

دیدیکه این نبودنم ................نفستو بسته تکه

نه نمیخوام ندیدنت.... حسرت این روزام بشه

یا اونکه حسه تو شده....به جای تو درد بکشه

تخته تختم از توکه

خیاله بی خیالیئی

با این همه صدا فقط

یه طبل تو به خالیئی

شکم ندارم به چه شک

دنیا قشنگه خوشگلم

زیبائیهاش زیادنو

من میتونم برنده شم

من از تموم عاشقا

دوسه تا گام بالاترم

میخوام فقط بشینمو

هی باتو لذت ببرم

موظفی به بودنم

تا وقتی میشه مابشیم

 ای همدم ستودنی

.....................................

بی اشکو آهو ملتحم

بی تو منم که ملتهب

رابطه علتم شده

اینکه بخوام ببوسمت

محض خدا بگو چرا

چی باعثه جدائیه

میخوای بری به قصد کی

جات اینجا خیلی خالیه

ملتفتی یا باز بگم

ممنوع در تو بی کسی

به قلب نفرینیه من

وارد نمیشه هر کسی

مصلحت منو تو بود

که این منافات دله

همینقدم که پیشتم

اگه دلم محل بده

 ................................................................

درپی رنج خدا گنج خداست

ورنه راهه ازلو لا یتنا هر دو جداست

...........................................................

با دو تا ضربه ی دل کوه نیاید پایین

عشق باید بکند سینه ی کوه در آن چون

...............................................................

نام ترانه ایست قلب

.....................................                             ..........................             ..............

احبک ما احب  یضربو فعاد او  اوقفو قلبی

عینی مملو ئون منل البلاء ومایوسن ینظرو الا من لا لهو

..................

ترجمه ی شعر..دوستت دارم اونقدر که باعث زدن ضربه های آخری که میزنه وقلبم ایست میکنه میشه

چشام پراز اشکن ..مایوسن.. ولی بازم نگام به اون نگاهیکه نیست نگاه میکنه

..............................

حتی تکونو عندی        لا احلامی

اکفرو لماذا حقیقتو     مثلک

..........................

ترجمه شعر.....تاوقتی پیشمی منم در من فکرو خیالی نیست

کجا میشود حقیقتی مثل تورو کتمون کرد

.....................................................................

نام ترانه   ایرانمان    تقدیم به وطن عزیزم

..................                 ...................... 

تابشگه ژب ژآدگان

روشنگه آزادگان

پرچیده بر عطر شهید

آرش کمان روحه سفید

ایرانمان         ایرانمان

ای مه به جان

 روشن کران

رو به دست دم ستم کشان چراغ

عاشقه شکسته گو که سوخته

دفع تیرگیهای سخت

روشنایگیها

ایرانمان      ایرانمان

کوه الوند برخروش

چرخه زاینده رود

سپیدو سبزوسرخ

خزر به پیش

خلیج فارس...احتضار

ایرانمان        ایرانمان

...................................................................

در پی عشقو بهشت چشمه طلب سوخت به عشق

ما که تسلیم خدائیم هر آنچه که نوشت

...........................................................

تقدیم به جانبازان عزیز هفت سال دفاع مقدس

نام ترانه پوکه و زخمو ترکش

.........................                           ...........................                         ........................

راهیه جایی هستی که سمتو سوش بهشته

که بالو پر شکستن همیشه  رسم عشقه

فرشته بالشو بست برای تو گریه کرد

میخواست که باتو باشه ستاررو زنده کرد

پوکه و ماهو آتیش  که رو به شب می بارید

زدی به خط ایثار خدا.. فرشته بارید

میدونم این شباتون شبیه هیچکسی نیست

تا ثبت هردقیقه یاد خداست غمی نیست

قفس قفس فرشته تو آسمونتون بود

تا دست یک علمدار آئینه دارتون بود

............................................

تقدیم به تو......

نام ترانه فقط مراقبم باش

 ...........................                           ..............................               

بیا منو ازم بگیر به قدر احتیاجت

کمی توجهم کن فقط مراقبم باش

بگو که خلوتم شده چند تا سکانس کوچیک

عادت به تو ندارم باشه یه وقت تاریک

خوابم نمیبره بیا تنها تو خلوتم باش

بیاد اونکه رفته تنها مراقبم باش

از این هوا که رفتم توحسرتی که نیستم

یا باتو یا با هیشکی فقط مراقبم باس

وقتیکه گریه ایمو قانع به چند تا بوسه

کنار من بمونو تنها مراقبم باش

پاسوزه این درد کمم

وقتی تو با من نیستی

چطور بگم تو خلوتم

 حتی مهمم نیستی

من دارم خط به خط میشم

از گیرو دار اونکه نیست

من از این عشقا خسته ام

میرمو اتفاقی نیست

باید که ترکه تو کنم

لعنت به چیزیکه نبود

اصلا به ظاهر ساده نیست

 آم از شب تکیده نیست

چقد بگم یه تک نگاه

 حقیقت حسه منه

یه وقت اون اشکات نچکن

 بذار بگن چه محکمه

....................................................

از آمدن تا آمدت صد آمدن تا آمدن

آنان که صاحب دل  شدن برسوی ما خود آمدند

..................................................

چرخش باد به سوزی برود از خاطر

زنده آن رود که خود در پی دریا برود

...................................................

قند شیرین ترا تیشه ی فرهاد به کوست

ورنه آن خانه که تلخست که شیرین نشود

...............................................................

درپی جیغ شفق ناله به طوفانم بود

من دو چشمت به نهان چشم شقایق دیدم

................................................................

ماهی خفته  به خون فکر خودو دریا نیست

بلبل لک زده میزد قفسش باز شود

...........................................................

میان ماندنو رفتن شفیره نقش من باشد

تمام عمر در تورم  برای لحظه ای پرواز

.........................................................

هر کس که خوش آمد به خوشی خواهد رفت

..........................................................

تیک تاک

 احاطه ی وسیعیست خلع مرتجع شده در دامنه ی زنجیری که  به زمختی

 کهارتی  در پرسه های آمیزش می پلاسد چیزیکه گو رآگوآر احساست

منشوری ممسک از نزدیکترین رویداد تا جرقه ای موزون ..

امشبم باز بیدارم

دنیا گوسفند  چاقیست که پشمهایش را پیرمردی بادقت وجین میکندو

خدا آن مردگان را با خود میبردامشب دلم برای آن چیز که نفهمیدم میسوزد

 آن حسی که نیافتم ودهان باز پنجره ای تباهش کرد ..یادت می آورم اما

دیگر تمرکزی به شدت سیاحت یک انسان در ناخاص بودن مطلق عکس

العملم نیست. خیلی مانده است بدانم چرا ان پیرمرد چاق که من

سلامش میکردم حالانوه اش مراسلام نمیکندچراطبیعت اندوهم

 ما سطح این روزهاست                       شب بخیر 

...................................................................

سکوت صفر

.....................................................................

گره ی بین منو تو

وامیشه بین منو تو

این منو منی که نیستم

...........................................................................

ژیژاک

الان چند وقتی هست  تیک میزنم تادنیات تکون بخوره

سگ ولگرد میخونم تا ولگردیه این شبا یادم بره دقدقه هامو

پر میکنم که دیگه دقیقه ای نمونه توخواب راه می افتم که تو

بیداری نرم با کسی در گیر شم سکوت میکنم چون پراز حذف گذشته هام

وباکسی هستم چون کسی به کسی نیست به چهره ی خواب فکر میکنم

تاروز نبودت را به اریب بکشم به لنز های سبز وچشمهائی که داره یه

چیزایی رو رخنه میکنه به اون اتاقی که میری توش پرده هائی که

 میخواستی نباشن به جای خالی که تو نیستیو من پرش کردم

چقدر دستامو باز کنم تا اندازه  اون چیزی بشی که بایدچرا نمیخوای

 بفهمی که تن حسرت کشیده ی من برای جهنم تو شلاق خورده

زیر تحقیر خوردشده یادش رفته چرا برای بوسه ی آخر تحقیق نکرد

بهش نگفتن تو میتونی آئینه باشی واون توی تو خودشو ببینه تور خدا

برای اونائیکه نبخشیدم برا خودت خجالتم بده برای اینکه میپرستمت

 پرستشم کن برای موهائی که دستمو بهش نگرفتم برای قبری که

 نکندم که کفنی داشته باشه برا عروسکات که الان مادر شدن برای

 مادرت که الان بیام میگه نیسته چون اصلا من تورونمیشناسم  چقدر

 بده زودتر از اونیکه کنا ر بکشی کنارت بزنن آخه طفلکا بزرگ شدن آخه

 توپ شون تو حیات یکی افتاده که خودش صدتا حیاته مادرشون اونارو

جائی برده که مادرشونم تا حالا نرفته میفهمی امشب چقد فهمیدم

چقد ندونم هارو دونستم چقددلم میخواد خودمو رستوران ببرم خودمو

باخودم تنها کنم تا دلت بسوزه چقد دلم میخواد بستنی گاز بزنم یا نه

 تومنو گاز بزنی وتو برام تعریف کنی بعد برای رفتن به یه پارک دیگه

 پارکی برامون نمونه دیگه ماشینی نیست که رانندش اتفاقی رد بشه

تو برای صحنه هایی که میری دیگه طاقت نمی یاری ومن برای یه گریه

 لک میزنم تا تو عشقت مثه کاکائو ئات آب نشه بریزه نوچ بزنه    

               شب بخیر

............................................................

گفتی نمانده رو

                      بدرود

                              تافصلی اگر هوای شما کنم

............................................................

خالی از توام انگار

........................................................

ماهردو شکلاتیم

هرقدرتوشیرینتر

من فرهادتر

........................................................

روزنامه تا میکنم

جهان تا میخورد

نگاه میکنم

 زمان چشم میبندد

ترانمی یابم

ورق ها سرگذشت مرگ میشوند

پس آنکه مرا دنیا نخواست کجا در دنیاست

....................................................................

دود میکنم

سیل میشود

میایستم فریاد ماه را پر میکند

برمیگردم برگردان من در آینه تصویرتوست

باری نشاید زندگی کرد این نگاه را

تا پرندگان نک میزنند به برگشت بر نگرد

پایان هرآدمی را به پایان نیست

...............................................................

سنکوب

میدونم کسی نیست تو نخت بره باهات خلوت کنه فکرش بشه تو 

مزخرف نگه حالا مگه فایده ایم داره  واسه چشای رنگیت دقیق بشم

که تو دیالوگ بگی تازه اگه من باشم بعدشم سرمو بندازم پایین

بگم چه اصراریه تو که مث خودتو نمیتونی از این همه قریحه سیم بکشی

بابا لامصب دیگه دیره دیگه خوشگلیو رونون میمالن میدن سگ میخوره

میخوای بگم چقد دستاتو لاک زدم چقد فنر تو صورتت کشیدم تابشی

کسیکه بنا نداشت کلیدشو تو قفلی بزنه که باز میشه

بیا جابه جاشو معرکه نیست این همه سازام خاک بخوره

اماتو جدیش نگیری چون معلقی گریم شدی جلفی تاپی

بذار همه مترسکا ذاغ سیامونو چوب بزنن

 هر چقدرم که انگشت بذاری روش من روی تو انگشت نمیذارم

چشماتو ردوبد نکن این کف دستمه.............دو .... شب بخیر

زمین سرگرم تردستی

جهان پیچیده در هستی

من از دیباچه ها گنگم

تو هم با مرگ همدستی

صدا خشم و خودت عاصی

نه قانونی نه احساسی

نه راهی که بره تا ماه

نه یک سکه نه یک شانسی

توام مارو نمیخواستی

 فقط از زندگی کاستی

اتاقی سردو دق کرده

جهانی  گیجو عق کرده

ودردی که خدا میشد

وماهیکه عرق کرده

....................................................

تقدیم به رنگشتابی مثل تو

مهم نیست عاقبت چی میشه دنیا

مهم تنها توئی         منهای در یا

الان از اینکه میخوامت نمیگم

از این تنهائی ساکت نمیگم

مهم نی هر چی باشه ما یه دستیم

همو میخوایم همینطوری میخواستیم

مهم نی خندمون باگر یه باشه

مهم نی که کسی پی برده باشه

مهم نی هر کسی باخنده گریه

یه روزی پا دلت پس خورده  باشه.........

 ..................مهم نی حق با آدمه

..................مهم نی حق به من ندی

..................مهم نی اشتباه شده

..................مهم خدا  رو   خواستنه

.................مهم نی من حروم میشم

................... مهم نی تو مسافری

....................مهم نی هیشکی باتو نیست

...................مهم    اگرچه باوره

مهم نیست البته حقم بده که           آدم گاهی به نوعی ساده باشه

 ................................................................

 دوتا آفتاب وارونه دوتا ماه

دوتا همشکل دیوونه دوتا شاه

دوتا قلب یخی تو سینه ی هم

دوتا معشوقه ی بیتابو مبهم

....................................................................

ببین چشمام نمی ایسته

خودتم خوشگلیت بیسته

چه خوبه پس تمومش کن

نمردن نقش آرتیسته

...................................................

بیاو یک شب از من باش

 به قدر سوختنو ساختن

به من چشمک بزن بازم

یه ماچ از تو یه ماچ از من

.............................................................

دوستت دارم همینو بس

 به حدآخرین نفس

هرجامیخوای منو ببر

تا آخر راه ابس

..............................................................

مشکل همینجاست منو تو

اونقدا هم شیک نبودیم

توجشن مهمونی شب

مثل برت پیت نبودیم

ماه سپیدی تو شب

سیاهو تاریک نبودیم

......................................................

درجواب بی جوابی

لالاییئئ نخوندمت

که توروخوابت میکنه

کی ازتومیگذره میره

عمری خرابت میکنه 

دنیارو به هم میبافم

 تازه میشه یه نقطه چین

انقدنرو تو آسمون

یه کم بیا روی زمین

میگم خدا شیطون میشی

میری تو جلد یک پری

من توی این فکرمو تو

چیکار کنی دل بکنی

آخه با این کشتی نوح

طوفانی برپا نمیشه

آدم بی طاقت یه جا

دل میزنه جدا میشه

منم کنارتم بشین

توقتو بیار پایین

لکنت عشقمو ببین

 به جای سین میزنه شین

...........................................

هرچه آدم سخت تر زندگی سرسخت تر

.................................................

 عقب نیا پیشم نکش جلو نیا از رفتنم

بذا ر اصا با این قطار برم یه جا جون بکنم

سرسخت نباش آسون بگیرمن از تو ناامیدترم

یا روم روم یا سر به زیر رو اسممو غلط بگیر

اشتباه منو نکن تو دیگه  توی اوج بمیر

بگو که تو نمیتونی نامم بهت نمیرسید

گذشتنتو رفتنت اذت نبود خیلی بعید

من اون دوای دردتم که روز به روز کم کم شدم

اونقد به فاصلم زدی که در تو بی اثر شدم

این دیگه تقسیر شب که ماهی جز تو نداره

وقتی تو از جنس منی دیگه منو تو نداره

بذار به ته خط بریم سپردمت به یادگار

من توی خوابم توبرو

 آس بودنو یادم نیار

چیزی اگه داری بگو وصله ی ناجوری ولی

این همه اژدهاسوارچقد ولی کوری ولی

من توی شهر خودمم منتظر یه قاصدم

خبر بده بیام بیا.....

 نمیخوام بت بگم این رسم دنیاست

همیشه کوچ پس کوچیمو تنهاست

.....................................................

 ترانه تقدیم به دوستی به نام.........۱۵۷

همین بسته برای من

که تو به فکر من باشی

نمیخواستم تو بیهوشی

 شبیه درد من باشی

ازاین گریه از این لبخند

 دلو به عاشقی بربند

تومیدونی نمیتونم

زده قلبم به تو پیوند

نه تقدیری نه از مایی

مثه حسی که گمراهی

منوگم کن تو این خواهش

نشدازمن که کوتاهی

به کی باید بگی باشم

که این باز آرزومیشه

جهان بی تو برای من

 چه آسون مو به مو میشه

ورق میشد خیال من

 تو این دریای وامونده

خودتم اینو میدونی

خدا کفمونو خونده

جهان بی توبرای من

 چه آسون مو به مو میشه

بیاباهم یکی باشیم

که این باز آرزو میشه

..............................................

دشمن حدیده وگردان مشدکست

طوفان به پاشده کوران گر  اندک است

آدم شدن چه سخت عاشق شدن چه سهل

یک کهکشان فراغ در کوه میمک است

رددرخت مو بازم به دست توست

از تو اشاره ای ازمن دو چشمک است

یک صحنه ی عجیب در انعکاس نور

قلب جوان من وخون به عینک است

شیرین اگرچه تلخ گفتم نرو به کوه

مجنون شفاگرفت لیلی مبارک است

..............................................................

تقدیم به شهید فرهاد میرزائی

جنگستو بمب جای تنی زدند

الله واکبری به شب آهنی زدند

گردان اراده وراهش شهادتست

بازم بسیجیان حزب العلی زدند

.............................................

ارابه ی سیاهو سران بر زمین زدند

گفتند عاشقندودل به دین زدند

گردان برای همزه وسلمان یرش نبرد

رفتند برای آنکه به آنان کمین زدند

اطراف تپه ها تاری تنیده شد

خونخواهی تو استو میدان مین زدند

پرواز اصطراریو بانگ اناالحقست

نیش گلوله ها ما را زمین زدند

محسن غلاف خنجرش را کشیده بود

آنان به سینه  ی محسن کتین زدند

دشمن عبور کرده وامشب ضیافتیست

گویا فرشته ها غم فتح المبین زدند

رکعت گذشتو نمازم نخوانده ایم

ملائکه الله تن نقطه چین زدند

سر  لاگفتار را در لامکان کتمان کنید

مستی بی خواهش دیوانه را امکان کنید

ماسوای غیب چندان دورتر از دور نیست

یک گدای بی زبان را بازبان مهمان کنید

درکنار شمعوگل نه صحبت از پروانه است

برف سختی پشت راهست فکر یخبندان کنید

پیش من با طعم تمریحی بیا و بی سلام

از سفر تنها غباری مانده است و رد پام

صاف صافم شیله پیله چرک افکار تونیست

خواستم تا حس کنی باتو همیشه بی ریام

من به فکر یک فرارم توبه فکر انتقام

اسب وحشی کی شود بانعره ی یک شیر رآم

پس کی جهانم روی آرامش بگیرد

این درد پس کی میشود کاهش بگیرد

باید تظاهرکرد چیز دیگری گفت

شاید دماغ فیل هم خارش بگیرد

بارفتن طوفان غبار ابر ها رفت

 تانورسمت دیگری تابش بگیرد

من در امیدم روی دعوای منو تو

رنگو لاآب صحبتوسازش بگیرد

فرهادراازتیشه ی شیرین نترسون

بگذار دراین صخره ها خوابش بگیرد